Repertorium

W opisywaniu zbiorów dokumentów wykorzystuje się różne pomoce archiwalne. Umożliwiają one porządkowanie oraz późniejsze szybkie odnalezienie konkretnego dokumentu czy teczki z aktami. Wśród pomocy archiwalnych są różne wykazy i spisy, do których zalicza się też repertorium. Zawiera ono charakterystykę archiwaliów zawartych w zbiorze oraz opisujące je dane liczbowe.

Co zawiera repertorium?

Repertorium ma postać księgi, do której wpisuje się wszystkie akta lub sprawy napływające do komórki (jednostki organizacyjnej). Jest to forma spisu (wykazu), obejmującego elementy niezbędne do szybkiego zidentyfikowania i odnalezienia dokumentów. Do prowadzenia takich wykazów są zobowiązane między innymi sądy, kancelarie notarialne i tłumacze przysięgli. Zasady prowadzenia repertoriów określają przepisy, regulujące prace tych organów.

Przykładowe repertoria prowadzone przez tłumaczy przysięgłych powinny zawierać:

  • numer porządkowy,
  • daty przyjęcia i oddania przetłumaczonego dokumentu,
  • oznaczenie zleceniodawcy,
  • szczegółowy opis tłumaczonego dokumentu (język, twórcę, liczbę stron, stan techniczny itp.),
  • opis wykonanych czynności,
  • informacje o wynagrodzeniu za tłumaczenie,
  • zapis o ewentualnej odmowie wykonania zlecenia.

Repertoria sądowe i notarialne

W sądownictwie sposób tworzenia wykazu opisuje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 kwietnia 1991 r. w sprawie prowadzenia ksiąg notarialnych oraz przekazywania na przechowanie dokumentów sądom rejonowym. Zgodnie z tym dokumentem notariusze prowadzą dwa typy repertoriów: A – do rejestrowania wszystkich typów spraw, P – do rejestrowania protestów czeków i weksli. Natomiast repertoria sądowe są tworzone niezależnie dla różnych typów spraw oraz dla poszczególnych izb Sądu Najwyższego.

Artur

This information box about the author only appears if the author has biographical information. Otherwise there is not author box shown. Follow YOOtheme on Twitter or read the blog.